In the valley of Elah

Saul sent for David, and David came. “Your Majesty,” he said, “this Philistine shouldn't turn us into cowards. I'll go out and fight him myself!”

“You don't have a chance against him,” Saul replied. “You're only a boy, and he's been a soldier all his life.”

But David told him: "Your Majesty, I take care of my father's sheep. And when one of them is dragged off by a lion or a bear, I go after it and beat the wild animal until it lets the sheep go. If the wild animal turns and attacks me, I grab it by the throat and kill it. Sir, I have killed lions and bears that way, and I can kill this worthless Philistine. He shouldn't have made fun of the army of the living God! The Lord has rescued me from the claws of lions and bears, and he will keep me safe from the hands of this Philistine.

“All right,” Saul answered, “go ahead and fight him. And I hope the Lord will help you.”

Saul had his own military clothes and armor put on David, and he gave David a bronze helmet to wear. David strapped on a sword and tried to walk around, but he was not used to wearing those things. “I can't move with all this stuff on,” David said. “I'm just not used to it.” David took off the armor and picked up his shepherd's stick.

He went out to a stream and picked up five smooth rocks and put them in his leather bag. Then with his sling in his hand, he went straight toward Goliath.

(1 Samuel 17:31-40)

And so David went down into the valley to challenge Goliath...
-D'you think he was scared Mom?
Yes. I think he was scared.

Titel

Het voelt gewoon niet echt.. Weet je nog?
Wakker worden en dan is alles ok.
Totdat ik de tranen voel.
Dan wordt het opeens akelig echt.

En ik wou gewoon dat ik wist wat ik moet doen,
en hoe.. Loslaten is gewoon zo moeilijk.

Ik wil alleen maar dat ze gelukkig is..
Ik hou van je.

Verder weet ik niet wat te zeggen..

Maar dat komt wel.

Lucille

19 februari: Het enige minpuntje van de avond was dan wel dat m'n teerbeminde fiets en compagnon, Lucille, gestolen is in Leuven. Het is aangegeven en alles, dus let's keep our fingers crossed..
Als u haar ziet, geef even een seintje; we zijn op zoek naar een schoonheid op twee wielen, appelblauwzeegroen, merk Bianchi, blauwe banden (Huchinson), en luistert naar de naam Lucille.

En jawel, een paar dagen geleden zie ik opeens iemand de fietsenstalling van het station binnenrijden op een appelblauwzeegroene koersfiets... En 'k 'k denk... tiens, die ziet ge ook niet veel he. Dus ik ga kijken, en jawel, dat is ze wel degelijk, met een paar lichte veranderingen weliswaar, maar goed.

Dus toen zijn de vriendelijke meneren de politieagenten gekomen om het slot door te knippen, en Lucille is terug van mij! Er was jammer genoeg niet echt voor gezorgd, maar na een bezoekje aan de fietsenmaker is ze beter dan ooit!

Hmm ik hou wel van gebedsverhoringen...

Herinnering

Mezelf hier nog even aan doen denken. Elke dag weer...

"Breek het kot maar af"

28 mei, Project Sabbattini, deSingel te Antwerpen.

Ik kom zo rond 14.15u aan met mijn lieve geliefde aan de voorgevel van deSingel. Te vroeg, een nieuwe sensatie... Wanneer de anderen ook gearriveerd zijn - te laat ;) - gaan we naar binnen, benieuwd wachten staat. Als we de zaal binnenkomen zien we dat het er allemaal wat anders uitziet dan verwacht. We hadden verwacht van gewoon op het podium van de Rode Zaal te staan, met dus voor ons plaats voor zo 'n 800 man. In plaats daarvan was er een tribune gezet op de achterkant van het podium, waar zo 'n 200 man plaats konden nemen, balen...

Nuja, het blijft een groot podium en het zou zeker nog een zalige ervaring worden, en een mogelijkheid die niet veel bands zomaar in de schoot geworpen krijgen na een half jaartje spelen. Nadat de vreemde dansmevrouw de boel even heeft staan commanderen, is het aan ons om te soundchecken. 't Blijft toch altijd fijn, even jammen met zo 'n geluidsinstallatie.

Tussen de soundcheck en het optreden zelf gebeurt niet heel veel: eten, beetje in onze loge hangen (ja, een loge, stoer he!) en een receptie. Nadat we dan als band nog even de avond aan Hem hebben opgedragen, is het zo ongeveer tijd om on-stage te gaan. Na dan nog even een stuk van de vreemde vliegendans gekeken te hebben, is iedereen er klaar voor.

We nemen plaats in onze stoffen kokers, en zetten de show in met 'de jam'. Nu was dit geen gewoon optreden, maar een eindwerk van de studenten assistent podium-technicus en assistent productie. Het project draaide dus eigenlijk niet om de muziek, maar om hetgeen diemensen het afgelopen jaar geleerd hebben, met andere woorden: het geluid regelen, en het podium opbouwen en afbreken. En dat laatste is wat er gebeurde tijdens ons optreden: demonstreren hoe men een podium afbreekt.

Gedurende het optreden liepen er dus constant podium-mannetjes op en neer, en kwamen er constant spots naar beneden, lange ijzeren constructies, kokers, ... Genoeg te zien dus!

Het optreden liep eigenlijk, ondanks alle afleiding rondom ons, erg gesmeerd. Weinig of geen fouten gemaakt, of toch niet dat het publiek ze zou merken. Het enige wat een beetje misliep was die idiote G-snaar weer... Thomas mag dan wel Thomas 'G-string' Vergouwe heten, míjn (gloednieuwe) G-snaar besluit om in het voorlaatste nummer de geest te geven! Achja, gelukkig was het op het einde van de show, en was het laatste nummer er een waar een G-snaar geen vereiste is...

Al met al een zeer geslaagde avond, waar we ons zeker geamuseerd hebben op podium, waar we hopelijk ook vrij degelijke muziek hebben afgeleverd en waar uiteindelijk zo 'n 300 man in de zaal zat, ruim een full-house dus...

Op naar de volgende show dus!


(Grassprietfestival, als ik me niet vergis, be there!)

Tommy

21 april, concert Tommy Emmanuel, Theater 'De Maaspoort' te Venlo.

Nadat we de ingang eindelijk gevonden hadden, Liepen we naar binnen, en gingen ons plaatsje zoeken in een uitverkochte Maaspoort. Na even gewacht te hebben, komt Tommy Emmanuel op podium om het voorprogramma te presenteren: het Joscho Stephan trio, nooit van gehoord.

Twee gitaristen en een contrabassist, en de leadgitarist sprak engels zoals de criminelen uit Die Hard. Gelukkig speelde hij beter gitaar, want het was ronduit zalig! Een ongelofelijke snelheid en accuraatheid legde de leadgitarist in zijn spel! En naast technisch sterk, was het ook nog eens allemaal erg leuk.. Een indrukwekkende contrabassolo, midden in een liedje opeens een Sunshine of Your Love en Smoke on the Water verwerkt, leuk..

Na de pauze was het dan aan de beurt van Tommy zelf (nadat hij tijdens het voorprogramma als eens met een bezem over het podium was gelopen..). Wow, wat een concert! Twee uur duurde het, en voor mij had het nog wel even mogen doorgaan.
Het hele concert was op zich een hoogtepunt, met Tommy's ongelooflijke technische vaardigheden en muzikaal gevoel die hem terecht 's werelds beste akoestische gitarist maken, en daarbij is hij ook nog eens een heerlijke entertainer met gevoel voor humor!

Verdere hoogtepunten lagen voor mij ten eerste bij "Tall Fiddler": wat een snelheid! Daarna uiteraard zijn versie van "Classical Gas", fantastisch wat hij met het nummer doet.. Het meer intieme moment dat hij inlaste was ook indrukwekkend, met onder andere "I Still Can't Say Goodbye". De onvermijdelijke drumsolo mocht er zeker en vast ook zijn, dat ga ik toch nooit kunnen, met mijn coördinatie.. De versie van "Initiation" die erop volgde was ronduit ongelooflijk.. Ik heb nog nooit iemand zoveel zien doen met een simpele delay..
Wat verder ook erg leuk was, was dat Tommy tegen het einde van de show het voorprogramma terug bracht, en eerst een indrukwekkende versie van Mozarts "Rondo Alla Turca" met Joscho Stephan, en daarna een erg aangename jamsessie met het volledige Joscho Stephan Trio.

In November komt hij weer naar Brussel, 'k ga er zeker weer bij zijn!

Blij

Op een zonnige dag indutten op het gras
Wakker worden met je handen door m'n haren

Muziek maken op dat zalige podium, applaus en complimentjes daarvoor krijgen
en jou zo zien staan daar beneden, gelukzalig

Veel te lang uitslapen, waardoor ik niks meer aan m'n dag heb

Kriebels op en in mijn buik
Een glimlach op jouw gezicht
Een kus op het mijne

Romeinen, gevouwen handen

Wauw

Zo een paar dingetjes die me wel blij maken..